عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

18

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ ، ايشان را انباز انست با خداى ، شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ، كه ايشان را مىراهى نهند از دين ، ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ ، كه اللَّه [ نپسنديد ] و دستورى نداد ، وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ ، و اگر نه سخن راست و درست [ اللَّه بودى كه بعقوبت نشتابم ] ، لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ، ميان تو با ايشان كارى برگزارده آمديد [ به عذاب ] ، وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 21 ) و ستمكاران ناگرويدگان را عذابى است دردناك . تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ ، ستمكاران را مىبينى ترسان و هراسان ، مِمَّا كَسَبُوا ، از كرد بد خويش كه ميكردند ، وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ ، و آن بايشان بودنى است [ وا گفت آن ايشان را افتادنى ] ، وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ، و ايشان كه بگرويدند و كارهاى نيك كردند ، فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ ، در مرغزارهاى بهشتهايند ، لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ، ايشانراست هر چه ايشان خواهند بنزديك خداوند ايشان ، ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ( 22 ) آنست فضل بزرگوار [ از نيكوكارى او ] . ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ ، اين آنست كه مى بشارت دهد اللَّه بندگان خويش را ، الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ، ايشان كه بگرويدند و كردارهاى نيك كردند ، قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً ، گوى نميخواهم از شما بر اين [ پيغام رسانيدن ] هيچ مزدى ، إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ، لكن [ ميفرمايم شما را ] بدوست داشتن [ هر كس ] كه نزديكى جويد [ باللّه ] ، وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً و هر كه يك نيكى كند ، نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً ، ما درافزائيم او را در آن نيكويى [ و مضاعف كنيم ] ، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ( 23 ) . اللَّه بزرگ آمرز است خردپذير . أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً ، ميگويند كه دروغى ساخت بر خدا . فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ ، اگر اللَّه خواهد ، مهر بر دل تو نهد [ و پيغام خويش از آن ببرد ] وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ ، و خود بخويشتن باطل و كژى از دلها بسترد ، وَ يُحِقُّ الْحَقَّ ، و راستى پيدا كند و باز نمايد كه راست است ، بِكَلِماتِهِ ، بسخنان خويش [ و پذيرفتارى خويش كه فرموده است و پذيرفته كه كنم ] ، إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 24 ) كه او دانا است بهر چه در دلها است وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ ، اوست كه مىپذيرد بازگشت از